zeze darko

* değişmek de istemiyoruz

2012-02-12T06:32:00.000-08:00

özellikle çok sevdiğim kitaplar/ yazarlar hakkında bir şeyler yazmak istediğim zaman, sanki etrafta her şeye 'çok keyifli' sıfatını yapıştırarak konuşan, söyleyecek adam gibi tek sözü olmayan insanlara benziycem ne söylesem havada kalacak ne söylesem yüzeysel olucak diye korkarım. ve daha önce de söylediğim gibi korkularımın üzerine gitmekten hoşlanmam.

ve korktuğum bir şey daha varsa o da bir kitapta kendimi gördüğüm karakteri söylemektir. ama franny ve zooey öyle bir kitap ki, salinger öyle bir adam ki kendini zaten kitabı yaşar halde buluyorsun. ve zooey'nin dediği gibi; 'kahretsin!'.
büyük kardeşlerin elinde yetişmiş, ellerine kendinden büyük kitaplar tutuşturulmuş küçük kardeşleriz. şimdi kimseye uyum sağlayamıyoruz. *

kimse dokunamaz bizim suçsuzluğumuza*

2012-02-10T00:36:00.000-08:00

''...

biz kırıldık daha da kırılırız
ama katil de bilmiyor öldürdüğünü
hırsız da bilmiyor çaldığını
biz yeni bir hayatın acemileriyiz
bütün bildiklerimiz yeniden biçimleniyor
şiirimiz, aşkımız yeniden
son kötü günleri yaşıyoruz belki
ilk güzel günleri de yaşarız belki
kekre bir şey var bu havada
geçmişle gelecek arasında
acıyla sevinç arasında
öfkeyle bağış arasında

... ''
cemal süreya

simple simon

2012-02-07T02:55:00.000-08:00

ve Simon'un topluma kazandırılmış hali olduğumu düşünüyorum

2012-02-05T11:22:00.000-08:00

bi kere de aman mutluluktan ölüyorum yazayım lan şuraya!

tercümana not*

2012-01-31T13:05:00.000-08:00

hani filmlerde bir takım olaylar gelişir de sonunda esas kız duygusal bir patlama yaşar ve
alabildiğine geniş ve enteresan bir şekilde o an bomboş olan caddenin ortasında durup başını göğe kaldırır ve
noooooooooooooooğ!
diye ünler ya

ben esas kız olsam
geniş ve boş olan o caddenin ortasında durup başımla beraber ellerimi de kaldırır ve Laaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaağğn!
diye ünlerdim. kesin.

ama esas kız mı?

*

2012-01-26T04:08:00.000-08:00

* geçen gün stan bize ingilizce bir iş görüşmesi yaptırdı sorulması muhtemel sorular vs. sorulardan birinde güçlü yönlerimizi yazmamız isteniyordu o gün aklıma bir şey gelmedi ancak geçen gün metrobüste yolculuk yaparken bu konuda bir aydınlanma yaşadım, kendimi farkettim, gücümün farkına vardım.
benim güçlü yönüm 'metrobüste ellerimi bırakabiliyor olmamdı.' düşünsenize onca yolu bir yere tutunmadan gidebiliyorum.az şey mi?
bunu metrobüscek yek vücut olmamızla açıklayanlar olacaktır, açıklatmam. sahip olduğum yegane güçlü yönü yedirtmem.

*yarın ankara'ya gidiyorum. ankaraya gitme sebeplerimi bir pasta olarak düşünürsek en büyük dilimi barış bıçakçı yer, emrah serbes'e de iyi bir pay düşer, ama ceren aç mı kalsın-kalmaz, hayalet'le karşılaşma ihtimalimin de karnı doyar diye düşünüyorum.

*jose saramago'ya kabil kitabı için ağır sözler söylemek istemiyorum sonuçta toprağının bol olmasından rahatsızlık duymayacağım bir insandır kendisi, severdim de. ama neden böyle oldu jose? diye sormaktan da kendimi alamıyorum. neden jose neden ?

* bu aralar resimler , illüstrasyonlar ve fotoğraflar daha çok ilgimi çekiyo sanırım. belki kafamı toparlayamama da kılıf buluruz böylece

2012-01-23T15:12:00.000-08:00

bisiklet konusundaki ısrarım hayatıma; hayatımdaki tek heyecanın ödevler olması şeklinde yansıyor.
yanılsayan şeyler var.

2012-01-13T14:23:00.000-08:00

anlayamıyorum çocuklar, bir şeyi yanlışlıkla kırk kere söylersen tutup gerçek oluyor da olsun diye kırk bin kere söylersen olur gibi bile yapmıyor. üstelik sistemin böyle olduğunu çözmüş olmam istediklerimi gerçekleştirmeye yönelik bir katkı sağlamıyor. ve vardığım her sonucun bir kısır döngü oluşturması tesadüf olamaz; çünkü biliyorsunuz sabah da tecrübeli olduğum tek şeyin tecrübenin beş para etmediği bir alanda olduğunu farketmiştim.
tesadüf değilse neyle açıklayalım peki?
benim 'öyle' görmek isteyen gözlerimden bahsedenin kalbini kırarım ama. onu bir bilin de.

2012-01-13T01:49:00.000-08:00

tecrübe sahibi olduğum tek şey okul ve okula dayalı olarak ödevler, sınavlar, sunumlar. ama cilveli kaderimin takdir ettiği gibi zamanla ve tekrara dayalı olarak öğrenilmeyen şeyler de işte bu saydıklarım. çünkü bu konularda zamana ve takrara dayalı olarak uzmanlaşılsaydı her sınav dönemi bir öncekinden kötü geçmez ve hazırladığım her ödev için başlamadığım sürece bitmeyeceğini yeniden öğrenmek zorunda kalmazdım. böylece uzmanlaşma ihtimalim olan tek konuda da aslında uzmanlaşma ihtimalimin olmadığını görüyoruz.

hee mahir olduğum şeyler yok mu? var. nedir? işte ödevin başlamadığım sürece bitmeyeceğini öğrendikten sonra unutmakta mahirim. bi de eylemsizlikte ustalaştığımı düşünüyorum. ilerde kırmayı düşündüğüm rekorlarım da var. aslında bir paul auster karakteri olsaymışım...neyse şimdi hiç uzatmayalım mevzuyu.

diyeceğim o ki; her-bir-sınav-dönemi-bir-önce-kinden-kötü-geçer-mi?Lan?

bisiklet konusunda ısrarcıyım*

2012-01-06T00:14:00.000-08:00

bir insana bu şartlar sağlanmayacaksa ,bazen, yaşamanın ne anlamı var allah aşkına? bisikletimi kapıma parkedemeyeceksem, tahta salıncakta oturup kitap okuyamayacaksam ne anlamı var? bunları hep merak ediyorum işte. ve , evet. her şeyi başkalarından bekliyorum.ne olmuş

fotoğraflar pek güzel şeyler den

iç yolcuğunu minibüsle yapınca, insan

2012-01-02T14:37:00.000-08:00

*bugün minibüste 'pavlovun köpeği benim' diye haykırdım aniden ve içimden. önce bir bunu izleyin. izlediyseniz devam ediyorum.

efendim her pazar behzat ç. izlediğimden pazartesileri cümlelerdeki uygun boşlukları 'la' ile doldurmayı adet edinmişim. bunu şimdiye kadar hiç de sorun etmemiştim ancak, bugün... bugün dün akşam behzat ç. izlememiş olmama rağmen pazartesi olması hasebiyle yine her boşluğu 'la' ile doldurduğumu farkettim ve dostlarım inanın pavlovunki bile olsa bir insanın köpek olduğunu farketmesi hiç hoş değil.

*bunun dışında; hafızamın kelimenin tam manasıyla bir bilgi çöplüğü olduğunu farkettim ve içimden 'hafızamı temizletmeliyim' diye bir cümle kurdum. (sonuçta toplu taşımada yaşayan bir insanım ve böyle şeyler yüksek sesle söylenmez.)
ancak ben ki ne eternal sunshine of the spotless mind'lar izlemiş insanım yine de hafıza temizletmenin zihnimde kulağımdan çubuk/hortum sokularak yapılan bir eylem olarak canlanmasından öteye gidemedim. gidemedim.

2011-12-31T13:27:00.000-08:00

kafamı camdan çıkarıp havayı kokladım, etrafa baktım, gökyüzüne baktım bana yaklaşan bir şey var mı diye.. iki bin on bir dedim bir şeyler yapabilmen için son 45 dakika, eğer dedim bir şey yapacaksan hemen yap!

ama o iki bin on bir olacakta hala bir beni ciddiye almamalar hala bir burnu havadalık bir bildiğini okumalar gördüm.
sonra baktım 40 dakikası kalmış ben de vazgeçtim zaten dedim bunun adam olacağı yok. kapattım camı.

gerisi hep kafa karışıklığı

2011-12-28T13:30:00.000-08:00

hep söylerim bir şey varsa çoktur, yoksa hiç yoktur. ve elbette adalet bunun hiçbir yerinde değildir.
düşünün bir hak vereceksiniz.

fırsatlar karşıma öyle zamanlarda çıkıyor ki bu beni çeşiti paranoyalara sevkediyor. mesela şey gibi 'hadi zeynep nankörlük yapma karşına hiç fırsat çıkmadı değil' demek için, sırf bunu demek için ama kadersizliğim sabit kalmak koşuluyla onları değerlendiremeyeceğim zamanlar kollanıyor.

ve bu içime içime 'şimdi mi lan şimdi mi?' diye haykırmama sebep oluyor. evet. aynen böyle oluyor.

ama bunların hiç önemi kalmadı çocuklar şuanda beni düşündüren tek şey; kendinden atarlı kurs hocasının kimseye bir şey söylemeden çekip gitmesine değil de iki gündür telefona çıkmamasına değil de dönüp dönmeyeceğinin meçhul olmasına değil de facebookunu kapatmış olması haberine oooooooooooooohh (oh canıma değsin değil gavur dilinde bir şaşırma efekti olarak oooh) diye kendinden geçercesine şaşıran bir eğitim direktörümün olması.
tanrı aşkına joseph dedim, kendine gel.

2011-12-21T13:59:00.000-08:00

bellir bir sallantıda yazı yazmaya
belli bir sallantıda kitap okumaya
müzik dinlemeye belli bir sallantıda
uyumaya hatta
o kadar alıştım ki

kırmızı minibüs ışıklarına asla ama; akşam minibüslerindeki turşu ve içki kokusuna alışamadım çocuklar, alışamam.

çünkü aylık akbilin verdiği güveni veren öyle az şey var ki

2011-12-19T01:26:00.000-08:00

insanlarda bir yılbaşı coşkusudur almış giderken benim düşündüğüm tek şeyin ' pasonun süresi doldu bi ton uğraşıcaz şimdi' olmasını nasıl izah edelim sevgili okur?

bunu benim tuhaflığıma efendime söyliyim hayatın dışında kalmışlığıma filan bağlayacaksanız hiç kusura bakmayın kendimi ezdirtecek değilim, kaygılarımda haklıyım sonuçta ayakları yere basan kaygılar bunlar, istanbulda aylık akbil olmadan yaşadığını düşünsene bir.
düşünemedin di mi?

sanırım dizi izlemeyi bırakmalıyım

2011-12-18T09:27:00.000-08:00

bilgisayarımda böyle bir arşiv oluşmasını geçtim sürekli böyle şeyler paylaşan bir insan oldum

hakikaten niyeydi

2011-12-16T06:13:00.000-08:00

(şimdi değil ama bazen, bu kız)

zeynep hoca'ya hayatın kahırlı olduğunu söylemek, öncesinde iki kere düşünmeyi gerektiriyor.
düşünmeden söyledim;
kahrıma sebep bulamadım ama
ölçü buldum boyuma.

toplu taşımada zezeye de yer açın

2011-12-13T13:59:00.000-08:00

çeşitli maruzatımı dinleyeceksiniz;

sevgili minibüsçü kardeşlerim,

öncelikle şunu belirtmek isterim ki sizleri anlıyorum. her gün aynı güzergahta çembere konulmuş hamster gibi dönüp durmaktan sıkılıp bazı atraksiyonlar arıyosunuz, peşinde koştuğunuz çılgın projenin farkındayım. ama gelin sakin olalım ve minbüs diye tabir ettiğimiz, sizin ekmek tekneniz, beni iett'nin hizmet vermediği saat diliminde evime ulaştıran araç üzerinde uyguladığınız dekorasyon dünyası için hepsi birer devrim niteliğinde olan fikirlerinizi bir daha gözden geçirelim.

bir kere;
nedir o şeffaf kırmızı kapılar?
peki o tavanı çevirdiğiniz kırmızı ışıklara ne demeli?

tanrı aşkına o kırmızı kapılı yanmalı dönmeli ışıklandırma sistemli arabalarınızda tam olarak nasıl bir ruh haline bürünmemi bekliyosunuz çünkü ben kendimi pavyona düşmüş masum genç kız gibi hissediyorum da. sadece o olsa yine iyi, beyaz tüylü terlik giymişe dönüyorum.
lütfen. şu toplumda zezeler de düşünülsün artık.

sevgiler, zeze

not: temsili beyaz tüylü terlik ektedir (ek1)

çeşitli maruzatımı dinlediniz, hadi dağılın.

2011-12-10T00:21:00.001-08:00

hadi sıcaklıkla mutluluk arasındaki ilişkiden bahsedelim.
bence insanın elini kolunu kasmış, kabarmış güvercinlere dönmüşken mutlu olması pek mümkün değil ya da lahana gibi giyinmişken...
haksız mıyım?
çok bi şey istemiyorum arkadaşlar yapmayın.
sadece ortamın kedi gibi sırtımı dikleştirmek zorunda bırakmayacak, sırtüstü yatıp roman okuyacak kadar sıcak olması gerektiğinden bahsediyorum.

roman okumak konusundan da bahsedebiliriz mesela ne zaman 'ciddi' bir ödev hazırlamak zorunda olsam ne zaman sınavlarım peşpeşe dizilse artan roman okuma aşkımdan..

ya da şeyden bahsedebiliriz; ödev yapmam gereken zamanlarda dur ben bi film izliyim altyazıyı da ingilizce seçerim ders çalışmış gibi olurum dememden. ama o varya çok şahane bi şey.

belki de bazı tesadüflerin ne kadar ne kadar güzel olabildiğinden bahsetmeliyim. gerçekten. oluyo öyle, ben de şaşırıyorum.

bilemiyorum kafam çok karışık
hadi seçin de bahsedelim..

hep ortada kaldılar sonra*

2011-12-07T14:06:00.001-08:00

yok Edipcim öyle olmadı olaylar şöyle gelişti:

(bu sefer kahır belalar içinde olmaksızın)

kız masaya önce yorgunluğunu koydu sonra masada başka hiçbir şeye yer kalmadı

ve bunları elbette çabucak geçelim*

2011-12-01T03:40:00.001-08:00

sizde durum nedir bilmiyorum ama bende olaylar her zaman okuduğum kitaptaki en yalnız en kaybeden adamı kendimle özdeşleştirmem şeklinde gelişiyor.
bunu belki gerçekten yalnızlıkla, gerçekten kahırla, gerçekten 'anlaşılmadığını düşünüp triplere giren insan olmakla' açıklayabiliriz ama belki de doğumumdan ölümüme kadar taşımakla malul olduğum ergen ruh haliyle açıklarız. bilemiyorum. zaten doğru sebebi tespit etmem şuan bulunduğum duruma hiçbir etki etmeyecek o yüzden üzerinde de durmuyorum.

belki barış bıçakçı'nın sinek ısırıklarının müellifini okuyup üstüne bir sınav haftası geçirmeseydim (ki sınav haftaları biraz fazla şiir okurum) ardından tekrar barış bıçakçı'dan veciz sözler okumasaydım... yani kaybedeninin kaybederken önünü alamadığı kitaplar okumamdan söz ediyorum, olaylar bu kadar kahırla sonuçlanmayacaktı.
insanlar suratıma bakıp 'sen mutsuzsun' demeyecekti. ama dediler ve mutsuzluğum hakkında konuşulması şey gibi hani birinden hoşlanırsın ve kimseye söylemediğin sürece bununla baş edebilirsin ama birisi bunu bilirse artık aşkından ölen bir insan gibi davranman gerekir ya. evet yaklaşık olarak böyle.
birisi yüzüme bakıp mutsuz derse artık o sıfatın hakkını vermem gerekiyormuş gibi bir görev bilinciyle daha da kahırlı olurum.

şuanda yaşadığım durumu bundan daha iyi açıklayabilirdim belki ama kahır seviyem izaha müsait değil. bir de bir kitabı daha yalnız bitirdim mesela

2011-11-19T03:59:00.001-08:00

hurmaları düşünüyorum da

hurmalar, gerçekten tırmalayan şeyler. ve geçen hafta ertelenen iki sınavımın bu hafta bir üçüncüyle birleşip aynı günde yapılacak olması, nasıl desem .. beni kelimenin tam manasıyla tır-ma-lıyor.

geçen hafta belli bir kahır seviyem vardı ve haftayı o kahırla geçirebilir bu hafta için kendime yeni bir kahır bile bulabilirdim. fakat şimdi kahır seviyem oldukça yüksek ve bunu atlatabileceğimden emin değilim.

mutluluk boşluğuma gelmeseydi şayet bu sevinci daha makul göğüsler ve beklenmeyen kahırların oluşmamasını sağlardım. ama dediğim gibi boşluğuma geldi ve artık yapılacak hiçbir şey yok.

siz kaçın, ben kendimi oyalarım..

2011-11-18T11:21:00.001-08:00

''blackberry sıfır nokta facebooka girmiyor, bu telefon benim için sadece maduriyet''

yanlışlıkla blackberry sahibi olmuş hilal ö.

''ankaraya çok üzülüyom la, çok çirkin, hep üst geçitler var''

barış bıçakçı'nın istanbul-ankara kıyaslamasını okumuş bir ankaralı merve t.

dumanlı dumanlı oy bizim eller*

2011-11-16T14:08:00.001-08:00

bazen böyle şeyler görüyoruz,
hayır hayır
gerçekten, gün içinde dumanı tüten kafalar görüyorum

2011-11-15T10:02:00.001-08:00

hayır dostlarım 'çavdar tarlasında çocuklar'ı kabul edemem.
gönülçelendir o.

ben onu gönülçelen'ken sırtında can yayınlarının kırmızı kalbi varken okudum şimdi çavdar tarlasında çocuklar ismiyle popüler olmasını kabullenemem. aslında popüler olmasını kabullenemem. sonra kendimi moda olduğu için okuyanlardan sıyırmak amaçlı 'ben onu taa ne zaman okudum yeaa' derken buluyorum ve inanın bu bi insanın kendini bulacağı en sevimsiz durumdur.

lütfen, beni kendimden tiksindirmeden bırakın o kitapları.

sevgili dokuz kasım

2011-11-09T07:02:00.000-08:00

bitki çaylarını,
fincanları,
ve kupalardan duman çıkmasını seviyorum.

yazarken gözüme güneş gelmesini,
tek gözümü kısıp yazmaya devam etmeyi seviyorum.

defterleri,
defter reyonunda karşılaştığım yakışıklı çocukları seviyorum.

çiçek desenlerini,
mesela ortanca ya da kiraz çiçeği, seviyorum.

odamın dağınık görüntüsünü,
masamdaki kitap yığınını seviyorum.

üzerinde şehirlerin isimleri yazan tabakları,
onların tablo gibi durmasını sağlayan ayakları seviyorum.

horozlu saatleri,
takvimleri,
kurşun kalemleri,
renkli kalemleri seviyorum.

teneke kutu görünce tekbir getiriyorum.

bazen çok gülüyorum*

2011-11-07T01:40:00.000-08:00

fakat yeni sezonun başlamayı bilmemekteki ısrarı..

2011-11-06T02:53:00.000-08:00

evet adab-ı muaşeret gereği toplum içinde lan diyemiyoruz,
en azından ben demiyorum,
tamam dememeye gayret ediyorum.
ama bazen öyle bir yeri geliyo ki ne söylesen cümlede onun yarattığı boşluğu dolduramıyosun.
mesela şu kareye bak 'we were so beautiul' da bir 'lan'ın eksikliği aşikar değil mi?
burdan izleyebilirsiniz.

*çünkü

2011-11-03T05:44:00.000-07:00

tuğbanur'un 'the way back' filminden bahsetmesiyle david'in bize 'across the universe' izletmesi aynı güne denk geliyor. ve o günden beri jim sturgess izliyor ve dinliyor olmama kimsenin şaşırmayacağından eminim çünkü; jim sturgess.

en sevdiğiniz müzik türü mealindeki tüm soruların cevabı benim için ingiliz müziğidir adı neyse ben diyim brit pop sen ne dersen ne... ama görülen o ki sevdiğim tek şey brit pop değilmiş brit tavır da seviyormuşum. brit tavır nedir sorusunun cevabını kendime bile veremiyor oluşumu ise hiç sorun etmiyorum çünkü; jim sturgess

inanmıyorsanız buraya tıklayıp 'is there anybody gone to listen to my story..' dediği yerden..

sonrası sizin bileceğiniz iş.

2011-10-25T14:28:00.000-07:00

mutsuzum, dahası yok.

bir neslin başını mülakat sırasında yediler

2011-10-22T12:16:00.000-07:00

hayat söylemek isteyip de söyleyemediğimiz hadi daha da net olayım muhatap olduğun kişiyi karşına oturtup 'bak kardeş sen şuan gerizekalısın' diyemediğimiz anlarla dolup taşıyor ve buna dur deme kudretini gösterebileni henüz görmüş değilim.

şöyle şeyler oluyor; bi kurum burs vericez diyo kalkıp gidiyosun saat sabah onda çağırılıp öğleden sonra dörtte ancak mülakata girebiliyosun.
mülakatta senden beklenense şu; kültürlü olman, çok okuman çok yazman, ingilizceyi zaten bileceksin de ekstra bir dil daha bilmen konserdi tiyatroydu sinemaydı gündemdi sanattı siyasetti yemekti oydu buydu kısacası onların canı neyi bilmeni istiyorsa onu bilmen. yani 'mükemmel' donanımlı olman ama-ve de bütün bu donanımlarını taçlandıracak bir şekilde 'muh-taç olman'. tam olarak istenen bu.

halbuki karşımda başkasının parasıyla kasım kasım kasılan adamı yakasından tutup: ''bak şimdi üstün zeka! ben zaten mevcut imkanlarımla üniversiteyi bitirebilmişim tabi ki ve çok şükür ki ailem eğitim masraflarımı karşılayabiliyo. yüksek lisans yapan adama yol parasını,yemek parasını hadi bi de bir iki kitap parasını karşılasın diye mi burs vermeyi planlıyosun? senin o parayı bana 'sıradan' bir öğrenci olmamam için, kendime ekstra bir şeyler katabilmem için, ne bileyim dil öğrenmem için fln veriyo olman lazım bunu bi düşünsene '' demeliydim.
diyemedim elbette.

bence artık eğitim kurumları eğitim vermek isteyip istemediklerine ve burs vericez diye yola çıkan vakıflar da bursun tam olarak neye, kime , niçin verilmesi gerektiğine karar versinler. çünkü, böyle şey olmaz.

2011-10-13T03:27:00.000-07:00

hoca 'yazarak düşünün, yanınızda konuşacak kimse yoksa düşüncelerinizi yazın bu size üslup kazandırır' dedi. esasında hoca fransız olduğunu tahmin ettiğim bir yazardan alıntı yapıyordu o sırada ama söylediği tam olarak benim hergün yaptığım şey-di.

hikaye geçmiş zaman eki kullanıyor oluşumdan şüphelenmekte haklısınız dostlarım artık kısa cümleler kuruyorum demesem de bu ara yazmayı geçtim uzun cümle kurmaya vakit bulamamaktan korkuyorum. ama korkularımda haksız çıkarıcam kendimi, bekleyin.

ben sadetten giriyorum sen yetişirsin*

2011-10-07T10:46:00.000-07:00

terazi burcuydum karar vermek dünyanın en zor işiydi benim için falan. bunları konuşmuştuk.
girizgahı uzun tutup sadede gelince haber verin cinsinden cinslikler yapmayasınız deyu direk mevzuya giriyorum:
bugün dikiş diktim ve tam olarak şöyle bir andı .
(videoya baktığınızı varsayarak devam ediyorum)
o yappptııığğğmm derken patlayan p'ler falan hepsi vardı ve hepsi gerçekti. o fırfırlı pijama kolunu diktiğim için şuan ''kendimi nerdeyse yıldırım mayruk zannediyorum'' diyeceğimi sandınız ama yanıldınız ne yıldırımı allahasen coco chanel diyorum yahu.

velhasıl, babama mezuniyet hediyesi olarak ne aldırsam sorusu etrafında şekilleden şıklardan seçimimi yapıp D)dikiş makinası'nı yuvarlağı taşırmadan yumuşak uçlu kalemimle işaretliyorum.

ve hayır nükhet duru 'yastık dikerek mahmure' diye beynimde gerdan kırmanı gerektirecek bir durum yok, çekilebilirsin

2011-10-05T13:35:00.000-07:00

günün iyice yumruklanmış kum torbasından farkım olmadığı tek zaman aralığı olan 19-21 arası kursa yazılmak pek de akıllıca durmuyor. ama bir de bunun için stres yapacak değilim, hayat benim için fazla stresli omuzlarım bu kadar küçük yedek omuzlarım da yokken üstelik.

yaşlandıkça hayat felsefem; 'neyse dur bi bakalım'a dönüşür diye umuyorum ama... neyse dur bi bakalım

tabi ki kompleksim yok, ama *

2011-09-30T10:54:00.000-07:00

dinler tarihinde yüksek lisans yapmak şöyle bir şey:

birinci gün;
neeey sınıfta fransızca bilen mi var?!

üçüncü gün;
yok artık kadın beş kere hindistana mı gitmiş?!
neemiş boğaziçi mezunu muymuş
nee öbürü de mi boğaziçi mezunu
japonca mı biliyo
çince de mi
yok artık şu kadın tibete mi gitmiş
?!^%&&

derken kendinden bahsetme sırası bana gelir: ''zeynep. düz zeynep''

işte böyle sevgili okur gün geçmiyor ki yerin dibine geçmiyim. önerisi olan?

aceleyle bitirilmiş yazı kokusu alıyorum

2011-09-29T09:53:00.000-07:00

hayat her an karar vermemizi, bir şeyleri seçmemizi tercih edip etmememizi gerektiren bir süreçken terazi burcu insanı için verilecek en basit kararın saniyede beşinci dereceden bilmemkaç bilinmeyenli denkleme dönüşmesi, ne bileyim pek de adil değil. gavurun yaptığı gibi 'it's not fair'' diyip omzumu da silkemem ki. üstelik karar vermek sorumluluğu üstlenmemizi gerektirdiği sürece bu böyle devam edecek. yani mesele sorumluluğu üstlenmek. kulakların çınlasın ivan karamazov.

sonunu söylemek gibi olmasın ama bu da gol değil*

2011-09-27T12:50:00.000-07:00

mesela falımda deniz atı çıkmış.mış
neye yorardık onu? at murattır balık kısmettir, deniz atının isminde at var hem de suda yaşıyo balık gibi. o zaman var ya çok süpersonik şeyler bekliyo olurdu beni gelecekte.
ama öyle olmadı işte tabi ki 2 kilo yemelik istavritin içinden çıktı. siz de heyecanlandınız dimi talihim dönüyo diye.tüh.

2011-09-20T04:50:00.000-07:00

bak ya, çaldırtacak bana pelerinini

bazı notlar edilgen bir şekilde düşer*

2011-09-16T12:28:00.000-07:00

aylar aylar öncesinden bu konseri beklemeye başladığımı bilmeyen yok heralde, bilmeyen de öğrenmiş olsun '' şuralarda '' bahsetmiştim.

başa dönelim.
yıl 2001'di, yedinci sınıf öğrencisiydim ve kardeş türkülerle tanışmam çok esaslıydı. neden esaslıydı bilemiyorum. 'burçak tarlası'nı sevmemi anlayabiliyorum ama 'hapishane içinde mendilim kana battı'yı neden sevmiştim ya da 'yandı bağrım'ı ya da 'demmi demmi'yi? bunlar yedinci sınıfa giden birinin dinleyeceği şeylere pek benzemiyordu. ama insanın ablalarının olması bazı konularda yaşıtlarından önde gitmesine neden oluyor sanırım.

velhasıl on yıldır kürtçe, çeçence, arapça, türkçe, lazca ve daha bilmediğim bir sürü dilde dinliyorum kardeş türküleri. ilk defa çarşamba günü harbiyedeki konserlerine gittim. sanırım ben gittim diye o gün sezen aksu da geldi (böylece sezen aksu'yu harbiyede ikinci kez dinlemiş oldum) aynur'a bu sefer protesto edilmeme garantisi verebilirdim oysa ama o rahatsızmış gelmedi. gelseydi jazz festivalinde kalbini kıranların yerine gönlünü almasını bilirdik. neyse konumuz o da değil.

konuya geldim. efendim dün akşam haberlerde bugün gazetede görüyorum konserin haberini yapmışlar. ah sezen aksu da çıktı vah arto tunçboyacıyan da vardı aman da nuray mert izlemeye gelmiş vay sırrı süreyya en öndeymiş yok metin uca yok nebil özgentürk efendime söyliyim pelin batuydu ahmet hakandı gelenleri saymışlar da saymışlar. konseri övmüşler de övmüşler. ama biri de zeze de burdaydı demiyo, hiç biri bunu tarihe not düşmüyo! çok içerledim bu duruma. konserlere gidip de twittera facebooka aman da çok eğleniyoruz diye malumat düşmeyeceğime göre bu gazeteler bu televizyonların tutumuna daha fazla katlanamazdım kapı gibi blogum vardı. kendi tarihime kendi notumu düşüyorum; oradaydım.

kendimle ilgili memnuniyet dile getirmek gibi alışkanlıklarım yoktur ama iyi ki kürtçe bir şarkıyı dinlediğimde de zazaca, lazca dinlediğimde de efendime söyliyim bir bozlak dinlediğimde de bir balkan şarkısı dinlediğimde de zevk alabiliyorum. aksi çok sıkıcı olmaz mıydı?

buralarda bir konser görüntüsü var!

haftanın özeti soldan sağa başka- kronolojik olarak sondan geriye; kardeş türküler konseri, tarçınlı mudo fincan, ah muhsin ünlü, sahaf festivali ganimeti gökdemir ihsan.

aslında en çok güzel yapılmış kek severim, ama*

2011-09-11T04:45:00.000-07:00

daha önce de söylemiştim güzel filmlerin içine yerleştirilmiş güzel müzikleri filmlerden bile çok sevebilirim diye.hatta örneklerini de ''burda'' vermiştim. fakat daha çok sevdiğim diğer şeyi söylemeyi unutmuşum -güzel filmlerin içine yerleştirilmiş güzel müziklerden bile çok seviyorum düşünün. o da güzel filmlerin içine yerleştirilmiş güzel müziklere oyuncuların hepberaber eşlik ettiği/dansettiği sahnelerdir. ah bir de arabayı gelecekteki mutlu günlere sürerken oyuncuların hep beraber şarkı söylediği yol filmleri vardır ki onları kategoriler üstü tutuyorum.

aslında liste geniş ve genişletilebilir ama bugün sadece iki örnek veriyorum.
ilki yüzlerce defa izlediğim benimle yaşıt olan bir filmden BeetleJuice'den. hangi sahne olduğunu anladınız sanırım; shakelemeye başlayın

diğeri de 90 yapımı cnbc-e sayesinde defaaaaaalarca izlediğim keşke daha çok verseler dediğim bir film olan Mermaids. sanırım ben Winona Ryder seviyorum. fakat önce şu masa hazırlama sahnesinin güzelliğine bakın sonra beğenmezseniz gelin bana vaktinizi iade edemem ama bi şeyler düşünürüz. if u wanna be happy için hazırsanız tıkk

kurmalı mı kırmamalı mı

2011-09-05T10:03:00.001-07:00

bazen evdeki fazla gürültü yüzünden pılımı pırtımı toplayıp huzur evine yerleşsem diyorum.
sessizce yaşlanmayı beklemekte ne fenalık olabilir ki?
sonra örterim ekoseli battaniyemi dizlerime. sınırsız internet olağı da sunuyorlarsa tadından yenmesi kabil değil.
ama sonra;
orada da yaşlılar gürültü yapabilir,ahlar-inler falan diye vazgeçiyorum.
görüyorsunuz işte hayallerimin kurulmasıyla kırılması arasında üç dakika bile yokken
ne yapabilirim ki?

2011-09-04T10:36:00.000-07:00

''değişmek: iki insanın birbirine değmesi''

orhan düz

erdemthebal

2011-09-04T07:37:00.000-07:00

yeğensiz bir dünya olmaz mı dersin

insan yeğensiz yapar mı sufi?

erdem istanbula hızlı bir dönüş yaptı

sıkıntımız var

2011-09-03T13:16:00.000-07:00

annem, ablamın eniştemin köyünden getirdiği fasulyeleri ayıklarken her bir fasulyede aynı şeyi söylüyor:

''işte bunlar artık bizim orda olmuyo''
ben: ''neden?''
annem:''hemen yanıyo''
ben cahili : ''tohumda mı sıkıntı var küresel ısınma mı?''
annem:''küresel ısınmada sıkıntı var''

bu karşılıktan sonra aldığım şekil '^%'+%'>0&'

kırık kalbim, yaşam zor, istikametim sana doğru

2011-08-31T10:01:00.000-07:00

kendimle alakalı yeni öğrendiğim gerçekler var.

bunlar hiç de mısırda bi halası olduğu ve onun ölümüyle yüklü bir mirasa konduğu gerçeğini öğrenmek gibi hisler uyandırmıyor bende. aksine on sekizinci yaş gününde aslında anası babası bildiği insanlar tarafından evlat edinildiğini öğrenmiş kızın hem hayatı boyunca kendisinden bile içerde sorup durduğu o sorunun cevabını bulmasının buruk aydınlığı hem de gerçeğin kahrediciliği gibi hisleri barındıran daha komplike bir his.

şöyle düşün hayatın aşk acısı çeken insan gibi; kafatasının üstü uyuşmuş ama yanaklarından ateş fışkırıyor gibi, miden bulanıyor gibi ama bulanmıyor da gibi -bulansa kusarsın çünkü nane limon içersin falan, sonra geçer, sanki her şey kıl payı geçip gidiyor, ne yaparsan yap yapmak istediğin aslında hiç bir zaman o yaptığın değilmiş gibi, dünyanın acemisi gibi, insanın dış dünyadan bağımsız bir iç dünyasının olmasına zihnin ortamlardan soyutlanabilmesine lanet ediyor gibi -çünkü eğer öyle olmasaydı uygun bir dış dünya seçip ömrünü orda geçirebilirdin-...

listeyi sonsuza uzatabilirim de ama burda kesiyorum. işte bunlara benzer hislerle dolu bir hayat geçirdiğini düşün. düşündüysen devam ediyorum.

yirmi üç yıllık yaşamımın sonunda öğrendim ki. akrabamızın ben taa bebekken intihar eden kızı (evli ve iki adet çocuğu olan kızı) benim hala sakladığımız bebeklik battaniyemi diken kişiymiş. allah aşkına her bir ilmeğinde kendini asmayı tasarlayan bir insanın emeği olan kundağa aylarca beni sıkı sıkı sararken neden ilerde böyle bir insan olabileceğim hiç düşünülmedi?
neden hesaba katılmıyor bunlar?

şarkı burda

görüyorum ve arttırıyorum

2011-08-28T06:58:00.000-07:00

ayfon günlüğü deyu post yapmaklar moda olmuş, restinizi görüyorum hacılar sizin kasıntı ayfon günlüğünüze karşı benim kalitesi düşük ama içindekileri ballı lokma kıvamında olan cep telefonu kamerasından çektiklerim.

zürafalı geceliğine hayran olduğum yalandan uyuyan güzel

ada ve ekürisi rexy

çay bahçelerini seviyorum elimde değil, en çok kendi mahallemdekini elbette

biraz önce ne yaptığını biliyoruz

kendini safaride sanan yeğenlerim

kendini bodrum'lu mekanlarda sanan zeze

ne mi dinledik?

2011-08-24T06:43:00.000-07:00

sanki işi gücü bırakmış sadece zeze şu sıralar ne dinliyor acaba diye meraklanıyorsunuz gibi davranmak istemem, netice de ben söylemesem aklınıza bile gelmezdi ama artık söyledim ve bu yüzden son günlerde manyakçasına bilgisayarımı her açtığımda ne dinlediğimi sizinle paylaşmak zorundayım.

*ingiltere dolaylarından başlıyoruz. Keane söylüyor; we might as well be strangers burdan

*ve o da ne hala ingiltere dolaylarındayız, şimdi londra'nın güneyinden yaşıtım Adele, Rolling in the deep diyor

*son günlerde ne dinlemişim bi bakalım desem de bu şarkıyı son günlerde değil her günlerde; iyi günlerde, kötü günlerde bıkmadan dinlerim. bu sefer danimarkadayız Oh Land, Wolf and i için şöyle alalım

*son şarkıyı memleketimden bal gibi kaymak gibi dinle dinle doymacağım iki sesten dinliyoruz. Hüsnü Arkan & Birsen Tezer söylüyor; hoşgeldin.

''bugün günlerden güzellik sefa geldin, hoşgeldin
ah bu yağmur yalnızlığımmış dindim efendim''

bunlara da 'mutlu olan el kaldırsın kutla kutla'ya da şarkı sözü demek fazla çelişkili daha ötesi ayıp değil mi? burdan dinliyoruz

şimdi olaysız dağılabiliriz :)

edit: bir kaç saat önce sorduğum çelişikli duruma cevap gün içinde kitabımı okurken karşılaştığım John Berger'den geldi ''olağanüstü yapıtla sıradan yapıt arasındaki zıtlıkla uyuşmazlığın nedeni, sanatla 'pazar' arasındaki çelişkide aranmalıdır.''

kıyma gibi yaşamak

2011-08-21T03:12:00.000-07:00

'elli bir kilo kemikli et' yaşamımdan anladığım. belki de şükürsüzlüğün son noktasındayım. kafiye yapmak değil niyetim ama, şuanda gecenin ortasında sıcak yatağımdan çıkıp çamlıcanın serin havasında terasta sahur yapmaktan dolayı üşütmüş olmam sebebiyle ayağımda ev botlarım üzerimde uzun kollu eşofmanımla neyi merak ediyorum biliyor musunuz?

''marquez'in o kadar harika kitabı sanki kendi yazmamış gibi, evinin damında oturmuş sigara tüttüren urfalı amcalara benziyor oluşuna ne demeli?' hakikaten bunu merak ediyorum.
yaklaşık üç beş dakika evvel orhan pamuk'un yeni hayat'ını bitirmiş olmamın etkisiyle bu konuda sahte dokunaklı cümleler kurup gereksiz bağlaçlar üretebilirm elbet, ama çirkinleşmek istemiyorum sayın okur.

p.s. orhan pamuk'a sahte dokunaklı cümleler kuran kötü bir yazar demek istemiyorum tabiki, sadece o kitapla bu konu arasında bağ kurmaya meyledebilecek amatör okurluğumun eleştirisi yapıyorum. ayrıca açıklama yapmaktan nefret ediyorum.orhan pamuk severim.evet.

düzeltmesini de biliriz

2011-08-18T14:27:00.000-07:00

''akşam yemek için masa etrafında toplanırken odadan inen canimen: tatlı rüyaları ben aldım bu arada!
ben: ney?
canimen: tatlı rüyaları ben aldım imgeden.
ben:yok ya canan ablam almamış mıydı onu?
canimen: hayır ben aldım, bi sürü de aramıştım.
ben: tamam da ne alaka şimdi?
canimen: -imalı imalı- ben aldım yani
ben: heeeeeeeeeeeeeeeee okumuşun seen..''

olay ablamın şol yazıyı okuyup tashihe gitme girişiminden ibarettir.
hatamızı düzeltiyoruz efenim onu da canimen almış, hepsini canimen almış en çok canimen almış, hep canimen heeep

buraya yazayım da*

2011-08-14T05:20:00.001-07:00

List of Human Emotions

Acceptance
Affection
Aggression
Ambivalence
Apathy
Anxiety
Boredom
Compassion
Confusion
Contempt
Depression
Doubt
Ecstasy
Empathy
Envy
Embarrassment
Euphoria
Forgiveness
Frustration
Gratitude
Grief
Guilt
Hatred
Hope
Horror
Hostility
Homesickness
Hunger
Hysteria
Interest
Loneliness
Love
Paranoia
Pity
Pleasure
Pride
Rage
Regret
Remorse
Shame
Suffering
Sympathy

evimizin her şeyi değil yine de

2011-08-12T09:23:00.000-07:00

ıkea'ya her gittiğimde çantama attığım küçük kalemler, ansızın ortaya çıkarak hayatımı kurtarıyor.
ayrıca kurşun kalem güzeldir. bakın uçlu kalem değil, tahta kalem.
böyle açmalı, çöp kovasının başında ders kaynatmalı kalemler.
ilööövit!

neticede deli değilmişiz*

2011-08-10T15:06:00.000-07:00

wilbour wants to kill himself filmini yıllar yıllar önce izleyip çok sevmiştim fakat aradan geçen onca süre içinde benden başka kimseden bu filmi izleyip de sevdiğini duymadım, filmi bileni de duymadım her hangi bir yerde adının geçtiğini de duymadım - diye düşünüyordum ki geçenlerde böyle bir tumblr adresi görüp rahatladım demek varmış izleyenler diye.
zaten wilbour hakkındaki endişelerim o kadar da mühim değildi izleyeli çok olmasına rağmen yine de daha yakın tarihli bir filmdi. gelgelelim 'kızarmış yeşil domatesler' filmi hakkında ciddi ciddi bu film acaba ailecek gördüğümüz bir halüsinasyon mu diye düşüyordum. çünkü ablamlar da ben de bu filmi çok seviyoruz ve çocukluğumda bi kaç kere tvde izlediğimizi hatta verdiklerinde bugün kızarmış yeşil domatesler varmış diye sevindiğimizi hatırlıyorum. ama çocukluk yıllarımdan sonra ne adını duydum ne televizyonda verdiler ne de izleyen birini tanıdım. ben böyle acaba biz ailecek delirdik falan da haberimiz mi yok derken günler geçti... ve geçen gün ablamla audrey tautou'nun biradayız hepsi bu filmini izlerken ablam kızarmış yeşil domatesleri hatırlayıp çok güzel filmdi dedi! sonra ben de bunca zaman merak edip de araştırmaya zahmet etmediğim şeyi şimdi araştırdım ve afişini görünce rahatladım :))

yardım etmek güzeldir hem

2011-08-09T09:32:00.000-07:00

belki duymuşsunuzdur şişman insanlara zayıflamaları için söylenir genelde, ' sen hiç açlıktan ölen gördün mü?' ya da 'açlıktan kimse ölmez merak etme'. evet gerçekten de biz burda tokluktan ölüyoruz...ama birileri orda açlıktan ölüyo, afrikadaki açlığın boyutu anlatan fotoğraflara bakamıyorum.iftarlardan utanıyorum, yemek yemeye utanıyorum!

burda bir sürü farklı grubun aracı olduğu numaralar var. hangisiyle istiyosan onunla gönder, ama gönder. yardım etmek güzeldir hem.

uykudan önce bir doz*

2011-08-05T06:36:00.000-07:00

'tam bıçağı hedefe yöneltmek üzereyken, düşmanından daha yüksekte olduğunu farketti. dürüst bir dövüş olmayacağını düşünerek, korsnın yukarı çıkmasına yardım etti. o zaman da Kanca onu ısırdı.

acıdan değil, uğradığı haksızlıktan dolayı sersemlemişti Peter. birden eli ayağı bağlanmış, dehşet içinde bakmaktan başka bir şey yapamaz olmuştu. ilk kez haksızlığa uğrayan her çocuk bu şekilde etkilenir. çocuk size yaklaşırken tek düşündüğü şey, sizden dürüstlük beklemeye hakkı olduğudur. ona haksızlık etseniz de, sonradan sizi yine sevecek ama bundan sonra asla aynı çocuk olmayacaktır. kimse uğradığı ilk haksızlığı unutmaz; Peter dışında tabii...''

yirmili yaşlarımın ilk yarısı bitmeden belki bunca zaman anlamlandıramadığım şeylere bir anlam bulurum umuduyla peter pan okumaya karar verdim. yatmadan önce iyi de geliyo..

akrepburcunudasevmemkiztn

2011-08-03T04:22:00.000-07:00

'in to the wild' yaşamının artık duracağı bir nokta olduğunu düşünürdüm, yokmuş.
geçen gün odamın içinde kaçak inşaat yapan bi arının yuvasını yıktım. ama bu bi şey değilmiş dün gece tuvaletin kapısını açmamla gördüğüm kapkara akrep bana bunu gösterdi. yıllar önce bi kere daha karşılaşmıştım evde akreple bi üçüncü karşılaşmayı kaldırabileceğimi sanmıyorum.

burdan börtü böcek kardeşlerime seslenmek istiyorum, dünya hepimizin bunu kabul ediyorum ve size zarar vermek istemiyorum, mübarek ayda beni cinayet işlemek zorunda bırakmayın.

canım oğuz atay, iyiki görmedin bu günleri

2011-08-01T03:52:00.000-07:00

eski defterlerime bakarken buldum, zamanında şöyle yazmışım;

'' bi keresinde kızın biri bana -kendisine biraz entelektüel bi hava vermeye çalışarak- 'kendi kendime konuşurum ben sık sık, içimde bi ses var hep tartışırım onunla adını da olric koydum demişti' acaba Tutunamayanlar'ı okumadığımı mı düşünmüştü? ne ayıp etmişti..''

şimdi düşünüyorum da bu kızın kitabı yeni okumuş olmasının gazıyla karşısındakini tartmadan safça bir hevesle yapmaya çalıştığı şey, şuan her yeni gün facebookta veya internette başka mecralarda ''olric'li ileti'' yazan süzme embesillerden çok daha iyiymiş. tüketim kültürü fln eyvallah anladık, dönemce pek iç açıcı bi zamanlarda yaşadığımız söylenemese de bu hale yok artık demeden geçemiyorum. okumadıkları bi kitabı tüketmeye başladılar artık. okusalar yapmazlardı çünkü.

bir ilkbahar sabahı çantamı alıp bisiklete binip kırlara uzanmak istiyorum

2011-07-31T12:19:00.000-07:00

temizlik yaptım, ama çok. her yeri, her detayı temizledim, çamaşır suyuyla kendimden geçtim deri değiştirmiş bile olabilirim ama hala can sıkıntım sabit. doğduğumdan beri hiç kıpırdamamış da olabilir, onu bilmiyorum bildiğim tek şey kendimi bildiğimden beri sıkılan bir insan olduğum. ve ciddi ciddi düşünüyorum acaba diğer bütün insanlar da benim gibi ama numara mı yapıyo diye. çünkü eğer öyle değilse... of neyse istediğim şey güzel , önünde sepeti olan sepetinde çiçekler olan bir bisiklete binip biraz uzaklaşmak.

not. hakan bıçakçı'nın apartman boşluğu kitabını okuyayım dedim, pek sevmedim açıkcası zaten yakışıklı yazar mı olur. bırakallasen.

öylehalleriçindekihalimtürkçeyeçevirmeyeyokmecalim

2011-07-24T14:08:00.000-07:00

bugün spiker haftaiçinde havanın 38 derece olacağını söyledi.
o an yurdu terketme kararı alsam da sonra farkettim ki daha benim pasaportum yok.
oooff bir zeze için hayat fazla yorucu
gaddeymit*

toplu tık

2011-07-23T10:29:00.000-07:00

film izlemeyi ne kadar çok sevdiğim camiaca bilinir; ama iyi filmlerin içine yerleştirilmiş iyi müzikler. işte onları film izlemekten bile çok sevebilirim. bu yüzden size bir kaç şarkı..

*eternal sunshine of the spotless mind'daki o mükemmel Beck şarkısı 'everybody is gotta learn sometime' için tık please

(leyla ile mecnundaki ingilizce bilip bilmediğini tespit etmek için filmin adını okutturdukları sahneyi ve eternal suunshine hafıza sildirme merkezini ne kadar çok sevip güldüğümü söyemiyorum bile)

*little white lies filmindeki Yodelice'in harika sesli solistinin söylediği 'talk to me' şarkısı için tık please

(başroldeki marion cotillard'ın güzelliğini öve öve bitiremediğim yazım içinse buraya tık )

* 10 things i hate about you filmindeki Heath Leadger 'ın harika 'can't take my eyes of you' performansı için tık tık

(heath leadger'ın ölümüne durup durup üzülmemse ayrıca inlenmesi gereken bir hadisedir)

*closer filmindeki Damien Rice'ın söylediği and so it is ya da can't take my eyes of you diye de bilinen the blower's daughter şarkısı için ısrarla tıklayınız

(jude law'ın yaşlandıkça güzelleşen tek sarışın erkek olması olayına ise söylecek söz bulamıyorum)

tabi sıcaklardan dolayı beyinde de bir takım genleşmeler olabiliyor

2011-07-23T02:14:00.000-07:00

görüldüğü üzre pijamalarımı okuduğum kitabın kapağına uyumlu seçmeye dikkat ederim :p
görselliğe bu kadar önem versem de şu sıralar evde 'çizgili pijama üstüne beyaz atlet' ekolünden amcaların bi üst sürümü şeklinde dolaşmaktan kendimi alamıyorum.
ama pijama güzeldir - bakın eşofman demiyorum- pijama uyku gibidir, ılık ve yumuşak, senin şeklini alır ama eşofman kalındır, dikişleri ve sınırları bellidir sana tabi olmak noktasında daha dirençlidir.
onun için eşofmana karşı her zaman pijamayı destekliyorum ve bu haklı davamda sizleri de yanımda görmek istiyorum.

2011-07-20T12:56:00.000-07:00

''balığın cenazesine gelemedim.duydum, teşvikiye camiinden kalkmış.
ama ayfonum yok gözlüğüm de küçük diye gelmedim''
Ravza

şu yaşıma geldim hala skunk anansie demek komik gelir

2011-07-19T10:29:00.000-07:00

rakenkoka gitmek veya gidememek
bu fotoğrafı çeken kişi olmak/ olamamak
skunk anansie'yi canlı dinlemek veya dinleyememek, değil mesele.

benim kıskandığım nokta -skin'in mükemmel sesi dışında- şu insanların elleri üstünde yürüme hadisesidir.
o kadar insanın çığlık çığlığa seni taşımaya çalışması fln da mükemmel gaz veriyodur tabi ama yine de tek olayım şu el üstünde yürümek ve kendini geriye doğru atmak falan filan..

he bi de şu yaşıma geldim hala bir skunk anansie derken gülerim, böyle de saçma bi insanım.
neyse beni bırakın da şu leziz şarkıyı dinleyin siz.

zatenbalığımdaöldü*

2011-07-19T01:40:00.000-07:00

kesip atıcam bu bilekleri bu bedenden!

finaller bitince, mülakatlar tezler bitince anası babası tatilden dönünce tatile gitme hayalleri kuran acıklı zeze, yalnız tatile gitmek için izin alınca neden sonra farkeder ki bütün arkadaşları evli!

bu konuda elbette kahır belalı bir sürü laf edebilirim ama, hiç tartışasım yok.

*fotoğraf; kafi miktar vişne ayıkladıktan sonra dexter'a bağlamış zeze'nin resmidir.

yaşanmaz bu şeherde, gece ikide trafik mi olur

2011-07-16T02:35:00.000-07:00

bugüne kadar bir sürü 'kına' gördüm;

iki tuğla arasına tahta koymak suretiyle oluşturulan oturma düzenli kına'dan restaurantta yapılan yemekli kınaya,

canlı müzikli kınadan yaşlı teyzelerin playliste müdahil olduğu kınaya kadar

ama ben, ilk defa japon konseptli kınaya gittim ve çok eğlendim.

hayatımda gittiğim en eğlenceli, en hiç kimsenin oturmadığı, kaynanaların bile disco disco partizani durumunda olduğu kınaydı.

bugün üçüncü gün hala ne bel tutuyo ne bacak

herkes gittikten sonra wii oynamayacaktık hadi oynadık o son rasputeni oynamayacaktık!

not: balık da kınadan hatıra ama hala bi isim bulamadım, adını feriha mı ko.... yok atık o kadar iğrenç bi espri yapmamı beklemiyosunuz heralde

edit: bu yazıdan bi kaç saat sonra balık ruhunu teslim etmiş, baktım yan yatıyo , demek battı balık yan gider lafı doğruymuş... :o

sonsöz mahiyetinde*

2011-07-12T06:45:00.000-07:00

tez yazarken masaüstünde oluşturduğum not defterine tezimle alakalı bazı notlar almıştım. an itibariyle tezimi, kontrol etmesi için hocaya yolladığıma göre onları yayınlayabilirim:

'' sevgili irvin yalom, bilmeni isterim ki tez yazma sürecinde bütün o saçma kitapların aptal görüşlerin ve iğrençliklerin yüzünden allahtan tez zamanda belanı vermesini istemiyosam bu benim yüce gönüllüğümdendir.''

'' yemin ediyorum gerizekalı bu adam, yirmi küsür kitap yazmış yirmisinde de aynı şeyi anlatıyo! anladık 'nihai kaygı' diye bşi çıkartmışın hatta onu da sen çıkarmamışsın gitmiş Paul Tillch'ten almışsın. hem dinsizsin hem ilahiyatçı adamın lafını kullanıyosun. Irvin Yalom vallaha okunacak adam değilsin de bakma ödev diye yapıyorum seni. yoksa elime geçsen kaçarın yok!''

'' başka bir konu olarak: kör parmağım gözüne lafını anlamıyorum. hayır, ne manaya geldiğini anlıyorum elbette ama sanki bi saçmalık bi bozukluk bi eksiklik bi bi şey var yani, bulamıyorum. acaba kör -virgül- parmağım gözüne mi? yoksa kör parmağım-virgül- gözüne mi? nedir
bi açıklansın bu bana. hayır bi de itici duruyo ki... bunu ifade etmenin kırk türlü yolu varken niye son zamanlarda moda oldu bu?
o kadar da çok kullanıyolar ki bi gün dalgınlıkla ağzımdan kaçıcak diye korkuyorum.''

işte böyle bir takım yazılı çekmirmeler falan ...

ekşınlardan ekşın beğenemiyorum da ondan

2011-07-10T02:59:00.000-07:00

kendimi yalnız başına yazlığa gitmiş sonra da yalnızlıktan depresyona girmiş genç gibi hissediyorum: bütün gün evde şortla geziyorum ve yalnızım

ama çok önemli bir şeyi unutmuşum biraz önce onu da yaptım tam oldu : parmak arası terlik!
bunu nasıl daha önce düşünememiştim ki...işte şimdi tam bi tatilciyim.

en büyük atraksiyonumsa bi koltuktan diğerine geçmek.
tez yazmak mı?
güldürmeyin beni

yeterli*

2011-07-08T09:28:00.000-07:00

yapmak için can attığım şeyleri gerçekleştirme fırsatı hiçbir zaman onları yapabileceğim zamanda olmadı
ve annemler hep benim istanbulda kalmam gereken zamanlarda tatile gitti

hiç bir zaman söylemem gereken şeyi söylemem gereken zamanda söylemedim ve olmam gereken yerlerde hep yanlış zamanlarda oldum

timing hadisesi benim için hep sıkıntılı olmuştur zaten
ama tubik tam zamanında doğum yaptı-mezuniyetten 3 gün sonra :)
*
demek istediğim tezim bitmedi lan!
yaz geldi, sıcak oldu, komşum havuzunu doldurdu, insanlar tatile çıktı, gezdi, tozdu
ben hala bu masanın başındayım.
kahırlanmak için yeterli sebebim olduğuna inanıyorum

bi de bu şarkı var tabi

birtakım ballar kaymaklar

2011-07-06T04:22:00.000-07:00

birtakım ballar kaymaklar,
ervanın her yerinden akan kibarlığı
berranın gözlerinden fışkıran yaramazlığı
erdemin mimik harikası suratı

Alakasız yerlerde ıstırap çekmek ıstırabı ikiye katlar

2011-07-05T07:43:00.000-07:00

''...
İşler yolunda gitmiyorsa mazi denilen şey bir enkazdır ve hatıraların da son kullanma tarihleri vardır. Küflenirler, kokuşurlar, bozulurlar. Mezunlar derneğine pilav yemeye gidenlerin çoğunun halinin vaktinin yerinde olması tesadüf olamaz. Ancak şimdiki halinden memnunsan geçmişi hatırlatacak organizasyonlardan keyif alırsın. Hatta geçmişin ne kadar boktan olursa aldığın keyif de o kadar artar. İşler yolunda gitmiyorsa hiçbir yere de gidemezsin. Ardında bırakacak bir şey yokken kim gidebilir. Hiçbir yere doğru uzun bir yürüyüş, bunu kim göze alabilir.
...''
emrah serbes hararetle okuyunuz !

bgst'nin b'si boğaziçi olunca ööööle olabiliyo tabi

2011-07-04T08:17:00.000-07:00

kardeş türküler'in çocuk h'aklı albümü komple harika bi albümmüş.
albümü netten beleşe indirmiş olabilirim ama nasıl olsa açık hava konserine bi ton para bayılacağımdan bunu şimdilik dert etmiyorum. onların da etmemesini umuyorum..

2011-06-29T04:18:00.000-07:00

'' annemin olayları içinde büyütmeli histerikli ruh halini alacağıma onun marifetli ellerini alsaydım dünyada adalet olurdu ''
diyecekken zeynep hoca üç boyutlu canlanıyor gözümde. kendime çeki düzen verip lafımı geri almam gerekiyo haliyle. ne yani adaletin dünyada sağlanamayacak bir şey mi olduğunu düşünüyorum yoksa?
sonra karl soyadını -şimit- diyerek geçiştirdiğim adamın sözü geliyor aklıma sonra o adamın hitler'in akıl hocası olduğu...sonra allaam çok töbe diyip susuyorum.

sonra bi şarkı açıyorum...'felek eşşeğine çüş mü dedi dünyada saaadet düş mü dedi?'' e bu sefer de ismail kara'dan kaçamıyorum. hoca sandalyesinde ilber ortaylı pozu atıp yandan yandan bakarak şivesiyle hedonistlerden epikürlerden zühdden bahsediyo...ona cevap vermek hiç olmaz. yine susuyorum.

bilmek daha az konuşmaya sebepse, yarım yamalak bilmek -şekilde olduğu gibi- iyice saçma bi insan haline gelmeye sebep

behzat ç. gelmiş geçmiş en güzel dizidir nokta

2011-06-27T14:15:00.000-07:00

dünden beri ben bende değilim size daha ne diyim?!
*
bu arada yüksek lisansa kabul edildim ya la, haberiniz olsun da belki tebrik falan edersiniz

gözlerimin etrafındaki halkalara ithaf ettiğim yazımdır

2011-06-26T10:42:00.000-07:00

selam sevgili okur,
stresli olmanın güzel yanı oturduğun yerden kilo vermekse
kötü yanı ağızda diyet yapmaktan daha kötü bi tat bırakması ve cips yemeden sivilcenin çıkması, tanrı aşkına madem sivilcem çıkıcaktı neden cips yemedim ki?!
of neyse
benim güzel hatalarım var zaten
lafı ustalıkla bağlayabildim mi? bağlayamadım elbette...
athenanın my way coverı ben böyleyime gelmekti amacım. malum ilk aldığım albüm athenanın holigan albümüdür. ilkokuldayken ablamlar almıştı bana, ben de walkman kulağımda ödev gibi hepsini ezberlemiştim. neyseki ben büyüdükçe onların müzikleri de büyüdü. hala pek sevdiğim gruplardandır. gerek müzikleri olsun gerek fenerbahçeli olmaları gerek gökhanın son dönemdeki.. neyse onu demiyim.
dün gece disco kralında izleyince tekrar aklıma geldi, cidden çok güzel olmuş şarkı.

hayat bu kadar mı? bence değil, birkaç sözüm var...
söyliycek sözlerimi söyliycek zaman ve zeminler de bulursam benden iyisi yok.

not: ilk aldığım albüm dedikten sonra düşündüm de son aldığım albüm de oymuş. bunu farkettiğim iyi oldu. a bi de fotoğrafı hocamın facebook albümünden çaldım, şarkı da burda

edit: selam ve sevgili okur kelime öbeklerini aynı cümlede kullandığımı tiksinerek farkeder, selam eder gözlerinizden öperim...

2011-06-22T00:56:00.000-07:00

fotoğraf; fatih 2010

eve döndüğümüzde ayaklarımızı koyacak yer bulamayacak kadar yol katettiğimiz günler vardı.
şimdi tezler, mülakatlar, bulunamayan mezuniyet kıyafetleri, kaçan uykular var
sonra o yorgun gözlerde bekleyişler bekleyişler bekleyişler...
çokça dualar bolca aminler var

portakal orda kal vs atmağ

2011-06-20T12:34:00.000-07:00

aslında en doğrusu hiç ciddiye almamak ve yorum yapmamak olurdu, ama dayanamadım. daha da aslındası en doğrusu o şarkıyı hiç dinlememek olurdu, dinlememek için direndim de, ne zaman o şarkı başlasa hemen kanalı değiştirdim ama sonunda kaçamadım ve bir kereye mahsus olmak üzere dinledim/diyemiycem maruz kaldım! hande yener ve sinan akçıl'ın aaaatmaaağ adlı şarkısından behsediyorum.

radyoda aniden çalmaya başladı. o an çok savunmasızdım- mutfaktaydım, yalnızdım ve ellerim müsait değildi.
ama dur! mutfak- yemek yapmak- radyo anahtar kelimeleriyle hemen gözünde ''loş mutfakta ağzında sigara tek gözünü kısarak dolma doldururken acıklı-arabeskli-poplu şarkı dinleyen kız'' canlanmasın.
bi kere sigara içmiyorum, dolma dolrurmam-annem zorlamadıkça ve de mutfağımız hep aydınlıktır ayrıca arabeskli poplu şarkı da dinlemem.

konuya dönersem, bir sinan akçıl o berbat sesiyle neden şarkı söyler yahu? günlerdir bunu düşünüyorum ben, cevap da bulamıyorum, karın ağrıları içindeyim. hele ki şarkının bi kısmında acayip bir tonlama ve telaffuzla şuanda hatırlayamadığım bir kelime söyleyişi vardı ki... tövbeler tövesi! aman diyim ben dinledim siz dinlemeyin.

içimden geçeni söylemediğim zamanlar...

2011-06-16T08:52:00.000-07:00

kağıdı almamla yaşadığım dumuru ancak leyla ile mecnun dizisindeki mecnun gibi 'nashıııl' diye bağırarak anlatabilirdim; anlatmadım.
ben içimdeki fırtınalara hakim olmak kusma isteğime direnmek ve sınav kağıdını bırakıp çıkmamak için kendimi ikna ile uğraşırken önümde oturan ve yakasını açtığı gömleğinden kıvrım kıvrım kıllarını ortama salan adam (bildiğin çoluklu çocuklu kocaman adam!) daha kağıdı almasıyla önceden hazırlamış olduğu nevaleyi çıkardı! haşır huşur uğraştığı kopya kağıtlarını geçtim yanındakiyle bir an olsun susmamaya yeminli gibi davranması beni çileden çıkardı sonunda adama 'bu böyle mi devam edicek,biraz sessiz olun' dedim ve bütün sınıfın ''neeeey olay mı var nolmuş nolmuş' bakışlarını üzerime topladım. adamsa tüm pişkinliğini gözler önüne sererek bana 'okkkeeyy' dedi! şöyle bi hal aldım:
&&(/)&/+%^'^'^+%+)=()/(/%!
zaman geçti ama o bir an olsun durmadı ...kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır... en sonunda cebinden yine bir kağıt çıkarmaya çalışırken benim kalemimi (nasıl başardıysa) yere düşürmeyi başardı! o an ' bi rahat duramadınız amaaağğ'' diye gürledimkii ama utanmak nedir bilmeyen insancık ''terbiyeli konuş kalemini de çek'' diye mafyatik bir karşı gürlemede bulundu bana!!

bu andan itibaren içimden monolog halindeyim:
...insan bir düşünmez mi içinde bulunduğu duruma bir bakmaz mı allahın hıyarı, kopya çekiyosun ve beni terbiyeye davet ediyosun ha? yahu sınav görevlisini çağırsam işin bitmiş daha neyin artisliğini yapıyosun? ama ben de az salak değilim çağırmadım görevliyi. niye ? sonradan adam benim yüzümden kaldı diye vicdan yaparım diye... aferin iyi yaptım!

şimdi mi vicdan yapmamış ama sinir yapmış bi halde, başarabilirsem yarın ki -umarım- son sınavıma çalışıcam.
adamı ve püskürttüğü kıllarını unutmak istiyorum.

arz ederim

2011-06-14T05:40:00.000-07:00

mutsuzluk bulaşıcıdır lafının doğruluk değeri üzerine düşündüm. uzun süren araştırma ve gözlemlerim sonucunda bir karara vardım. açıklıyorum; eğer taraflardan biri mutlu diğeri mutsuzsa ya da biri nötr halde diğeri mutsuzsa mutlu veya nötr olanın mutluluk oranında bir azalma, ruhunda bir daralma görülüyor. bu noktada mutsuzluğun bulaşıcı olduğu sonucu çıkabilir ama bu erken bir karar olur. bir de şöyle bir şey var:
şayet taraflardan ikisi de mutsuzsa ve içlerinden birinin mutsuzluğu baskınsa diğeri onu teskin etmeye çalışırken adeta bir polyannaya dönüşüyor, ruhunda bir genleşme, çakralarında (?) bir açılım gözlemleniyor. aynı sonuçlar stres konusunda da geçerli daha çok stresli birini rahatlatmaya çalışırken dünyanın en eekkstralarçç insanına dönüşüvermek gibi. o halde mutsuzluğun bulaşıcılığı konusunda tarafların mutluluk/mutsuzluk düzeyleri etkilidir.
saygılar

bazen

2011-06-11T02:23:00.000-07:00

bazen kaldırım kenarına çökmüş bi adam görürsün. oraya herhangi biyerden gelmiş gibi değildir, belki bi uzaylının yalnızlığını taşıyodur, anlayamamasını...ölgündür, sanki bi adım daha atsa ölecek gibi. üstelik o an bedeniyle bağlantısı bile yoktur.
diyorum ki şimdi kalksam burdan, çıksam dışarı, şuraya gitsem...hemen o adam geliyo gözümün önüne. daha düşünürken çöküyorum o kaldırıma, o duvar dibine o neresiyse oraya.

bazen beynin senden gizli çalışır. sen sebepsiz bunalımların zirvesindeyken aklına bi şey gelir sonra aslında üzüldüğün şeyin o olduğunu anlarsın. ama aklına yeni gelen şey nasıl onca zamandır üzüldüğün şey olabilir ki?

bazen allahın cezası bi şarkı duyarsın sanki için zaten 250 kilo değilmiş gibi...

bazen laf dağınık kalmalıdır, toplayamazsın.

öptm,kib,bye

2011-06-08T06:07:00.000-07:00

saatlerce gülüyosam şuna, bi sebebi var

düğümlü bilinç

2011-06-07T10:59:00.000-07:00

kim bilebilirdi ki daha iki gün önce psikoloji literatürüne 'bence o bir bilinç düğümlenmesi yaşıyor' cümlesiyle bilinç düğümlenmesi terimini kazandıran ablam canimenin bu katkısı bugünlerde kardeşi için kullanılacak? kim?
ama hayatın böyle tuhaf işleri var. yeni bir kelime duyarsın ya da yeni bir şarkı yeni bir insan tanırsın belki, daha sonra onu takip eden günlerde onunla alakalı bir çok şey daha duymaya görmeye başlarsın. en azından bunun sadece bana olmadığına eminim. ama böyle şeylerin herkesin başına geliyor olması benim şuan yaşadığım düğümlenmişliğe bir fayda sağlamıyor.
neyse
aslında burda yapmaya çalıştığım şey bir türlü toparlayamadığım kafamı biraz dağıtmaya çalışmak. kusura bakmayacağınızı umuyorum.
ve evet final haftasındayım,
evet evet sınavlarım berbat geçiyor.

iyi şeyler de olmadı değil

2011-06-03T01:03:00.000-07:00

yıl 2007, fakültenin kapısından ilk girişim ilk girişimim, öğrenci işleri kadını durur mu ilk azarımı yemişim fotoğrafımı niye böyle dğeil de şöyle kesmişim, olmuş mu... keşke ona 'tatlım böyle şeylere takıldığın için orda oturmaya mahkumsun' diyebilseydim ama demedim boş bakışlarımda boğdum onu böylece okulda ilk cinayetimi işlemiş oldum. sonra peşisıra kızlar, erkekler, hocalar, asistanlar ... devam ettim. vicdan yapacak değildim sonuçta bir sinek ışığın etrafında döner döner dönerse sonuçta olan, olacak olandır zaten.

-lık

2011-05-31T09:50:00.000-07:00

öğrencimin önceden 40'ı bulamazken artık 80'den düşmüyor olması, mutluluk

teoman'dan en güzel hikayemi dinlemek, güzellik

havada yaz kokusu, aydınlık

tahayyül etmek, sonsuzluk

adımızı yanlış koymuşlar

2011-05-26T10:41:00.000-07:00

final öncesi özlemin öğrenci evi/ ocak,2011

acaba bizim sorunumuz adımızın ''feriha'' konulmamış olması mıydı?

neticede üniversite bitti bitiyor ne bir blackberry ne bir iphone gördük. hadi onları geçtik bir ''sarrafoğlu'' görmüşlüğümüz de yok.

kendini kalorifer borusuna sıkıştırıp uyuyan kedi gibiydim oysa

2011-05-24T12:18:00.000-07:00

derste tüm kafaların sıraya doğru düştüğü anda hiçbirimiz hocadan gelen çılgın teklife kayıtsız kalamazdık, hoca netti; ''hadi yoklama yapayım da o sırada uykusu gelenler kafalarını sıraya koysun'' nitekim koydum da. kapının da açılmasıyla cam-kapı arası cereyanında konuşlanmış olan bedenim uyumak için bundan daha iyi bir ortam bulamazdı. gözlerimi kapatıp kendimi zihnimden kaydırmaca oynamaya başladım. çok yüksek bir yerden düştüğümü hayal ediyor serin bir karanlığın içinde süzülüşümü hissediyordum, hava moleküllerinin tenime değişini hissediyordum adeta, bu bana tatlı bir ürperti de veriyordu.
bütün bunlar yaşanır ben ipeklere sarılı bir şekilde düşüşümü gerçekleştirirken önümde oturan kızın sürekli kıpırdanması düşüşümü sekteye uğratıyordu, onun her kıpırdanmasında zihnim benzini bitmiş helikopter gibi kuyruk titretip öksürüyordu, tam durdu diyip tekrar kendimi zihnimden kaydırırken yine bir sarsıntı! fakat üstüme çökmüş olan uyku kalkmayı geçtim gözümü aralamama dahi müsade etmiyordu şayet etseydi; çok sert ve ani bir hareketle 'o huzursuzu' ensesinden tutup kendisini kendime dönürerek ''napıyosun? ha napıyosun? burda elmacık kemiğime yaslanarak uyumaya çalışıyorum ve sen o nalet olası poponu her oynattığında acı çekiyorum'' diyip onu burnunun üstüne doğru sıraya bandırırdım, ama dermanım yoktu ve bunu yapamadım sadece inleyerek ''neden sürekli hareket ediyosuuuuun?!'' diyebildim. o da bana cevaben akikokoaoko gibi bi şeyler dedi ve tekrar derse döndük.

yeğenler ve hayatın anlamı

2011-05-23T12:00:00.000-07:00

babam ve çiğdemin yavruları... babamın bu şahane varlıkların dedesi olmanın haklı gururunu yaşadığı esnada erdem, iki kızdan sonra doğan erkek olmanın acımasız gerçekliğini yaşıyordu. terlemişti ve ablamın yanında sadece berranın kıyafetleri vardı erdem de o pembe şeyi giymeliydi, böyle şeyler...

intihale teşebbüs *

2011-05-21T06:19:00.000-07:00

tez yazıyorum a dostlar!
ama tez yazamıyorum;
fakat iğrenç kelime oyunları yapabiliyorum
yine de

birtakım küçük beyaz yalanlara güzelleme

2011-05-17T11:15:00.000-07:00

bugün little white lies'ı izledim ve marion cotillard'a bir takım methiyeler dizmek istedim. film hakkındaki fikrimden önce bu konuya değinmek istiyorum. şunu anladım ki ben bakınca herkesin güzel dediği, o eli yüzü kaşı gözü her şeyiyle harika, bi kademe atlasa mükemmel olacak güzellikteki insanlardan hoşlanmıyorum. sanki o aşırı güzellikleriyle beynime hücum ediyolar gibi, yoruyolar gibi beni. çok kullanılan bir sözdür mesela ama çok da doğru bir sözdür Proust'un ''çok güzel kadınları hayal gücü olmayan adamlara bıraktım'' sözü.(fransızcasını da yazayım da şanım yürüsün '' Laissons les jolies femmes, aux hommes sans imagination '') biraz araştırınca fransızca aslında kullanılan jolie kelimesinin konvensiyonel güzellik olduğunu öğrendim. eminim size de oluyodur bazı ''saldırgan'' güzeller karşısında güzel işte dersiniz ikinci bir şey söyleyemezsiniz çünkü herhangi bir özellikleri etkileyicilikleri yoktur ama çirkin de diyemezsiniz -taş olursunuz- öyle insanlar işte. elbette burda kendime bakmadan gavurun victoria's secret mankenine çirkin demiycem amma bir marion cotillard da olamayacaklarını söyleyebilirim. bu şey gibi vicky christina barcelona'da penelope ile scarlet'i aynı sahnede görünce penelope'nin scarleti çok aştığını farketmemiz gibi.erkekler için de durum böyledir mesela ... (el okuyor alem okuyor bilen okuyor bilmeyen okuyor örnek vermiyorum o yüzden). güzellik göze batıyorsa rahatsız olurum ben insan kendisi bulmalı onu, güzelliği karşısındakine özel olmalı. işte böyleyken böyle, daha ne diyim?

little white lies'a gelirsek, sizlere yeni bir teori daha sunmak istiyorum çok taze buldum bunu sanırım little bıdı bıdı diye devam eden filmler hep çok güzel oluyor hem eğlenceli hem de hüzünlü oluyor mesela bu film mesela 'little miss sunshine'', gerçi elimde sadece iki örnek var sizler de eklemede bulunmak isterseniz çekinmeyin bulunun. anlaşıldığı üzre filmi çok beğendim, malum yaz filmleri genelde uydurmasyon olur, öyle laf olsun diye yapılmış gibi olur adeta. tabi ki bu film öyle değildi. hem çok sıcak, hem çok doğal, hem çok eğlenceliydi. kahkayı patlattığım yerler olsa da başından sonuna kadar arka planda küçük bir hüzün eşlik etti bana. o kalabalık yemek masalarıyla, kahkahasıyla ''serseri mayınlar'' tadını da aldım hafiften. hep söylerim bol müzikli bol yemekli filmleri hep sevmişimdir.

son olarak filmden ''şu'' şahane şarkıyı da dinleyin de üstüne cila olsun, ruhumuz parlasın...

burda film güzeldi demiyoruz

2011-05-15T03:11:00.000-07:00

aşk tesadüfleri sever nete düştüğünden beri
üçüncü part'ın ilk üç-dört dakikasını
yüzlerce kez izlediğim doğrudur.
kamuyonuna duyurulur...

oh dear blog!

2011-05-11T08:00:00.000-07:00

bugün alışveriş merkezinde kot gömlek altında bildiğin lajivert donuyla dolaşan bi adam gördüm. iki metre boyu ve güneş gözlükleriyle o çirkin bacaklarının yürürken bir o yana bir bu yana atılan yağ kütlelerine aldırmadan kendinden o kadar emin yürüyodu ki ben kendimden şüphe ettim. o kadar korkunç bi andı ki o sırada çıkış kapısına yönelmiş olduğum için şükrettim.
sevgiler zeze.

kedi mi yok-kar-tık

2011-05-10T10:28:00.000-07:00

Biz kadınız, bilmeden seviyoruz bu kedileri
Seviyoruz, bir sevilme içgüdüsüyle
Bu bizim yüzümüzde ufacık çizgiler oluyor - acaba?
Evet, çok değil konuşurken düzeltiyoruz
Orayı burayı topluyoruz, yeriyse çocuklarımızı öpüyoruz
Ama biliyorsunuz ki gene de
Hepimiz, işte hepimiz
Bitmenin, tükenmenin yorgunluğu içinde.

Gözler mi? Tavana dikili, hayır, pencereye
Yağmalar, sürgünler, yangınlar içinde
Çünkü bu boşluk; tüneller, çukurlar, kapkacak ağızları
Mağaralar, denizler, gökyüzleri değil de
Bu boşluk, o bir türlü dolduramadığımız, o
Orman, dağ, kısacası evrenle.

Biz bu lavanta kokularını bilmeden taşıyoruz
Biz bu tavana bilmeden eski rengine boyuyoruz
Bu bizim terliklerimizde ufacık güller oluyor - acaba?
Evet, çok değil, onları bilmeden hoşa gideriyoruz
Sormayın, ama sormayın, bilmeden aralık tutuyoruz kapılarımızı
Bilmeden bekliyoruz, bilmeden uyuyoruz sabahlara değin
Kim bilir, belki de biz
Tanrısıyız en olunmaz şeylerin.

Bu bizim en düzenli hareketimiz: olmak
Asılıp kalmışız sokak fenerlerine
Asılıp kalmışız öyle, görenler bizi görüyor
Görenler bizi görüyor ve gidip geliyoruz dikkatle
Doğrusu, niye saklayalım, hepimiz bunu yapıyoruz
Ama biz yaşıyorken de bunu yapıyoruz sadece
Cansız
Ve gidip geliyoruz dikkatle.

Biz bu kendimizi boşuna soruyoruz kendimize
Boşuna asıyoruz onları, boşuna öldürüyoruz
Bu bizim gözlerimizden ufacık şeyler geçiyor - acaba?
Evet, çok değil, bakışırken düzeltiyoruz
Biz ne garip şeyleriz ki; doluyuz, bazıyız, avuntuluyuz
Ve bizim en güzel öldüğümüzdür bu: yaşamak
Ben biliyorum, yalan mı, siz de biliyorsunuz.
Edip Cansever - Çoğullama

kediler

2011-05-09T10:47:00.000-07:00

hani olur ya,

-şey diyorum yani

yanağına elini sürmek istediğin insanlar

olur ya hani...

-size de oluyodur eminim

onları diyorum

ne yapmalı ?!

orantısal hatalar istatiksel saçmalamalar reel çemkirmeler vs

2011-05-07T06:06:00.000-07:00

bana bir işi yapmak için 5 gün verseniz ben 4 gün hatta 4 buçuk gün boyunca yatıp şunu şunu yapacaksın derim kendime ve ancak beşinci gün kalkıp yaparım ne yapacaksam.bana bir işi yapmak için 3 saat verseniz 2 saat boş oturur son saat kalkar yaparım ne yapacaksam.

demem o ki önce onu yapacağıma kendimi inandırmalıyım, psikolojik şartları filan diyorum yani, uygun hale getirmeliyim. evet ikna olmam zaman alıyor. kabul ediyorum yapacağım işi yapmamak için enerjimi harcarken bir yandan diğer yandan da kendimi yapacaksın kuzucuk kaçışın yok fikrine inandıyorum.

bunu neden yapıyorum?

bir işi yapmak için 5 gün verildiğinde ilk gün yapsam da sonraki 4 gün keyfi çatsam daha isabetli olmaz mı? olur elbet pek de güzel olabilir hatta, ama mesele şu canımın içi; ben öyle biri değilim! hiç bi zaman olmadım, olamam da. hayır burda sorumsuzluğumdan da dem vurmuyorum, şşş gördünüz mü çok coolum olm diğerleri gibi görev budalası değilimcilik de yapmıyorum.

ee o zaman ne mi diyorum?

...şey; takılın kafanıza göre

ama buraya tıklamak suretiyle comptine d'un autre ete denen amelie soundtrackinde yer alan müthiş yann tiersen şaheserini dinleyedebilirsiniz, siz bilirsiniz

içerlek bir cümbüş

2011-05-06T08:48:00.000-07:00

(fotoğraflar küp'den)

efendim malumunuz rizeli değilim özümde oldukça sivaslı bir insanım ama nasıl ki bir neşet ertaş bir erkan oğur içimi hoplatıyorsa karadeniz müziği de (ismail türüt ve türevlerinden bahsetmediğimi biliyoruz) aynı derece de içimi hoplatır hatta içimi hoplatmakla kalmaz baya bildiğiniz oynatır! heh tam da dananın kuyruğunun bedeninden ayrılmaya meylettiği noktaya geldik... olay şöyle cereyan etti; dün akşam haberleştiğimiz 4 arkadaş Karmate konserine gittik ( haberleşmediğimiz lise üniversite çevremden onlarca arkadaşla da karşılaştık ) e ne oldu adamlar harika çaldı-söyledi-coştu onlar coştukça insanlar da coştu e tahmin edersiniz ki gelenler çoğunluk karadenizliydi zaten oynamalarını sağlamak için çok da özel bi şey yapmanız gerekmiyo onlar vur patlasın çal oynasın yaparken ben tabiki kahırlandım, e o kadar insanın içinde oynayacak değildim....dim...dim..dimm, oynamadım da...da ..da ...da..a (oraya eko verdiğimi farzedin acı çekiyorum ya o bakımdan) sonra işte eve döndüm, intihar edecek değildim.

*
daha önce de söylemiştim gündelik hayata dair çeşitli teorilerim var bunlardan biri de 'iki sesli adamlar teorisi' resul arkadaş da bu iki sesli adamlara dahil tıpkı ahmet kaya gibi. bunu ancak onlar şarkı söylediğinde anlayabilirsiniz ama; şöyle ki şarkıya girdiklerinde içiçe iki ses duyarsınız dikkat etmeden dinlediğinizde duyduğunuz baskın olan ilk sestir diğeri dikkatli dinlenince duyulur. yani dikkatli dinlediğinizde bu adamlardan iki ses çıktığını farkedersiniz sesin içinde tınlayan ikinci bir ses gibi, gibi değil tam olarak öyle. içteki ses ise sadece işitme duyusuyla algılanmaz daha içerlek bir şeydir o hemen açmaz kendini.
ya da hepsi benim abartmam biliyosunuz kendi duygularımı abartmayı severim...
siz iyisi mi bunu dinleyin

adios amigos

bağrı yanık dostlara da merhaba *

2011-05-04T10:11:00.000-07:00

gündelik hayat teorileri konusunda ne kadar iyi olduğumu tartışmıyoruz burda, tabiki çayımın çimlerde devrilip dökülmemesi için bardağı ayakkabıma koyacaktım.

asıl mesele çok değil iki gün önce güneşi gören yurdum üniversitelisi olarak çimlerde oturuyorduk ama bugün kendimi karadenizde bi yerde okuyo zannettim, öyle bi yağmur yani...

bir de artık herkes biliyo dimi filmlerde hep bir ağızdan söylenen şarkıları ne kadar sevdiğimi buyrun bu da kaybedenler kulübünden ; sigaramın dumanı da dumanı yoktur aman şu yarimin imanı

niçünlerden sebeplere

2011-04-30T01:55:00.000-07:00

yaş ortalaması 10'u geçmeyen belki de bulmayan bir grup çocuk gördüm bağıra çağıra 'hayalim üç kelime o da şöyle bıdı bıdı bıdı' diye şarkı söyleyen. benim hayallerim hiç üç kelimeye sığmadı çocukken de şimdi de. bu çocukları görmek beni baya üzdü, üç kelimelik hayallere hapsedilmeleri mi daha üzücü yoksa o üç kelimenin kendisi mi bizatihi üzücü kararsızsım ya da al birini vur öbürüne.

küçükken bi gün yaptığım resimde çiçeği bilindik kırmızıya boyamak istemiş olucam ki ablam bana resim yaparken istediğin her rengi kullanabilirsin çiçekler kırmızı ağaçlar yeşil olmak zorunda değil demişti. bu çocuklarda eksik olan şey böyle ablalar mıdır? yoksa toplumun geldiği durum bundan başka türlü çocuklar yetiştirmeye imkan vermemekte midir? bunları düşünürken dün hastanede telefonu mezkur şarkıyla çalan bir adam gördüm, böyle babaların böyle çocukları olmasına neden şaşırmıştım ki...

(resim mi? kerimonun yapışkan suratın hızlı trenle macerasını anlatan resmidir)

cennetin rengi, ne renk?

2011-04-29T11:54:00.000-07:00

herkes mutlu olsun isterim ama en çok çocuklar...
mecid mecidi çok iyi yönetmensin, harikasın, on numarasın ama beni üzüyosun.
filmlerini izledikten sonra karşıma çıkan ilk 'neden bilmem sıkılıyorum, ay daralıyorum, bunalıyorum, bu aralar içimde bi sıkıntı var' diyen insana en şiddetlisinden bi tokat atmak istiyorum. ama tokatların en büyüğünü kendime atmalıyım.
her türlü yokluk dahil yokluk çeken insanlardan gafil olduğum her an için kendime bi tane patlatmam lazım, en son ne zaman kör birini anlamaya çalıştım, en son ne zaman giyecek bir çift ayakkabısı bile olmayan birini düşündüm, en son kimin derdiyle dertlendim?

bal

2011-04-27T10:00:00.000-07:00

filmde

Yusuf'a

''rüyalarını kimseye anlatma''

diyen babanın adının Yakup olması,

yüzümü güldürür.

işte böyle :)

tabak iyi de *

2011-04-25T10:36:00.000-07:00

"mutsuzlukdan söz etmek istiyorum
dikey ve yatay mutsuzluktan
mükemmel mutsuzluğundan insan soyunun
sevgim acıyor"
turgut uyar

şimdi size behzat ç.'den bahsetmek istiyorum; onun ne kadar harika, mükemmel, fevkalade bi dizi olduğundan, dün akşamki otuzuncu bölümle beni nasıl hüzne - kahkahaya boğduğundan, erdal beşikçioğlu'nun sanki behzat ç. yi oynamak için oyuncu olduğundan ödül alınca 'tabak iyi de çeki biiiiiiip' derken lafı gediğine nasıl -koyduğundan-, hayaletin selimin suratına o tokatı patlattığı için ellerinin nasıl dert görmememesi gerektiğinden, harunun bütün köpekler ısırdı beni burda köpekler ısırdı derken nasıl naif olduğundan, akbabanın rüyasını görürken nasıl korktuğumdan, savcı hanıma evden nasıl destek verdiğimden -dünyanın ekseni kaydı, on iki santim yerinden oynadı sen bana bi santim yaklaşmadın- derken nasıl da sahici olduğundan, pilli bebek'in nasıl güzel müzik yaptığından ve emrah serbes'in nasıl nasıl nasıl güzel bir adam bir senarist bir yazar bir bir bir.. olduğundan bahsedicem.

yok sanırım bahsedemiycem siz iyisi mi bunu dinliyin

nerdeyse bahar geliyodu

2011-04-23T01:37:00.000-07:00

*abuk şeylerden zevk alan bi yapım var; mesela bileğime çizdiğim kuşlara bakmak beni mutlu ediyo böyle bi dövmem olsun isterdim sanırım.

*biraz önce facebookta hocamı dürt-ecektim yanlışlıkla, allahım ne gerilimdi elimi o butondon çekene kadar saniyeler sanki ağır çekimde ilerliyordu o kadar gerçeküstüydü ki araya reklam girme ihtimali bile vardı ve eğer başaramasaydım da adamı dürtseydim bi kaç ay sonra yüksek lisans mülakatında yüzüne bakamazdım.

*ablam barış bıçakçının diğer kitaplarını da almış 'aramızdaki en kısa mesafe' ve 'baharda yine geliriz' okumak için sabırsızlanıyorum ama önce dostoyevski ödevimi bitirmeliyim.

*geçen gün arkadaşlarım bize kahvaltıya gelmişti elimde çayım hararetle ''bi gün brad pitt ölecek ve artık brad pitt gibi adam ya da x, y'nin yanında brad pitt vs kalıpları kullanamayacağımız bir dönem gecelecek, çok korkunç dimi?'' derken masadan bir ses yükseldi 'brad pitt kim?' o anda elimdeki çayın bardağın içindeki devinimlerini kontrolde zorlandım neredeyse her bir damlası ayrı yöne doğru fırlayıp kendini yere atacaktı. arkadaşıma baktım ve yemin ediyorum çok ciddiydi, bütün bunlar gerçekti...

-size son günlerim hakkında abzı bilgiler verdim, iyi günler

şöyle bi şey

2011-04-20T07:58:00.000-07:00

*yakında giderim ben kesin...